चिमुकल्या तुझ्या हातामध्ये धरलेले माझं बोट सोडवून घरी गेले मी जेव्हा तेव्हा भारावले होते रे
माझ्या हजारो आर्जवांना अखेर मिळाले होतं तुझं मूर्त रूप.. गोंडस, गोजिरं, निरागस
आई बाबा असतातच ना नेहमी पाठीशी आपल्या, पण त्यांची साथ टिकवायची म्हटली तरी टिकते का आयुष्यभर?
निसर्गाचा नियमच आहे तो, भल्याभल्याना चुकला नाही जो नेम त्याला आपण पामर काय बदलणार?
पण आता तू होतास, माझा, कायमचा.. आयुष्यभर तू राहणार होतास माझा पाठीराखा.. अगदी शेवटपर्यंत
मी कधीच अनाथ नव्हते होणार आता, कधीच एकटी नव्हते पडणार, कधीच माहेर तुटणार नव्हते माझं
कारण आता तू होतास..
तुझ्यामाझ्यात अंतरच इतके होते की ताईबरोबर बरेचदा आईही झाले तुझी मी
कधी भांडले, कधी चिडले, रागावले, कधी मारलेही असेल, पण जीव ओवाळलाही तुझ्यावरच ना?
तुझ्या बाललीलांचं अप्रूप हि केलं, तू अडलास तेव्हा मार्गदर्शनही केलं, तू चुकलास तेव्हा हटकलं देखील
पण तुझा हात झटकला नाही कधीच कारण तुझ्याशिवाय माझं असणं अपूर्ण होतं..
तू होतास म्हणून तर त्या बाललीला होत्या, त्या आठवणी होत्या, हसणं रडणं चिडणं होतं
आणि तू तर नेहमीच होतास..
प्रतिपदेला आकाशात पाहिलेली कोर अचानक एक दिवस पूर्णत्वाला जाऊन टेकते
आपल्या लक्षातच नाही येत कधी वाढत गेली ती कलेकलेने ते
तसेच झाले रे.. माझं बोट धरून चालता चालता कधी तू तुझा हात दिलास कळलंच नाही
कधी मी तुझ्यात आधार शोधायला लागले आणि कधी आपलं नातं मैत्रीकडे झुकलं आठवतच नाही आहे
पण ते घडलं.. आणि खूप आवडलं मला ते ही .. आपलं मित्र बनणं
कारण आता तू माझा मित्रही होतास...
नेहमी तुझ्याकडे बघताना प्रेमळ चेहरा दिसला रे मला, त्यामागं काहीतरी विद्रूपही होतं हे कळलंच नाही कधी
तुला घडवणाऱ्या हातांमध्ये छोटेसे असले तरी माझेही दोन हात होतेच की
मग एका सुंदर शिल्पाचं स्वप्न बघता बघता आम्ही कसे काय कोरले हे संहारणारे हात?
तुझ्या हातांनी केलेल्या प्रत्येक गुन्ह्यात माझाही वाटा आहेच म्हणजे कुठे तरी?
अपराधी केलंस रे तू मला आज.. माझ्याच नजरेतुन उतरून गेले मी..
ज्याक्षणी हात उगारलास तू तिच्यावर पहिल्यांदा.. अनेक सुंदर नाती चुरगाळून टाकलीस तू ..
आणि अनवधानानं घडलेली असती ही चूक तर कदाचित समजूनही घेतले असते मी..
पण तू करतच राहिलास ही चूक.. वारंवार.. आणि वर समर्थनही करत राहिलास आपल्या वागण्याचं
आणि अनवधानानं घडलेली असती ही चूक तर कदाचित समजूनही घेतले असते मी..
पण तू करतच राहिलास ही चूक.. वारंवार.. आणि वर समर्थनही करत राहिलास आपल्या वागण्याचं
आता मी आहे, ती आहे, तू ही आहेस.. पण माझा नाही वाटत तू मला ...
माझा तू असा असूच शकत नाहीस..
माझ्या असण्याला पेलणारा एक स्तंभ कोसळून गेला रे अचानक.. मला अपूर्ण केलंस तू
मला आणि तुझ्यावर जिवापाड प्रेम करणाऱ्या अनेकांना..
माझ्यानंतरही माझ्या मुलांच्या डोक्यावर मायेचं छत्र केवळ तूच धरू शकतोस असा विश्वास होता मला
तो विश्वासही गळून पडला आज..
आता तू आहेस, पण केवळ आहेस... माझा नाहीस..
तो विश्वासही गळून पडला आज..
आता तू आहेस, पण केवळ आहेस... माझा नाहीस..
